Rexeneración da cidadanía

Dende sempre veño mantendo que as reivindicacións e protestas na rúa teñen que ir da man coas actuacións necesarias para resolver o conflicto. E non me refiro ás actuacións das persoas que xestionan as sociedades, que tamén, senon a toda a cidadanía.

Os partidos teñen que rexenerarse pero a cidadanía tamén.

As persoas que se dedican a Política dende sempre, que nunca desenvolveron unha actividade profesional fóra dela, acostuman a ser criticadas por descoñecer e estar lonxe do mundo real. Pero se o pensamos un pouco, nunha sociedade moralmente laxa é moi complicado que alguén poida chegar “impoluto” a desempeñar un cargo público -Monedero, Huerta…, poño estes exemplos porque o que fixeron foi anterior a súa actividade pública, coma cidadáns “normais”. Só se dende que naces xa está determinado que vas ser política poderás chegar a selo sen mancha algunha.

Copiar nun exame, desgravar a segunda vivenda, pagar unha empregada do fogar sen contrato, pagar sen factura -sen IVE- un arranxo na vivenda, utilizar as amizades para pequenos privilexios coma adiantar unha cita co médico… Cantas persoas -na nosa sociedade- non fixeron algunha destas cousa, ou outras peores?

Por que unha persoa pública do centro ou do norte de Europa dimite con máis facilidade que unha do sur? Pois eu penso que é porque as sociedades ás que pertencen son máis rigorosas cos comportamentos insolidarios ou trampulleiros e polo tanto elas, como parte desa sociedade, consideran normal asumir a consecuencia dunha conducta inadecuada.

Coma dicía, se a sociedade é moralmente laxa é moi difícil que dela saian políticos exemplares. Penso que o estamos facendo ao revés, pretendemos que as persoas que se dedican á política teñen que ser as que co seu exemplo nos “convertan en cidadáns exemplares” no canto de considerar que se a cidadanía ten boa saúde moral as persoas que se ocupen de dirixila tamén a terán.

Por que tanta xente é tan indulxente coa corrupción? Pois seguramente porque consideran que non é algo moi grave, que algunha desas cousas son as que fai “todo o mundo”.

É necesario unha rexeneración da cidadanía. Mentras sexamos tan benevolentes coas “microcorrupcións”, “corruptelas”… ou coma lle queiramos chamar… mal o vexo.

 

 

Advertisements

O que importa

Até o de agora non escribín sobre os pactos de investidura porque estou un pouco farta destas situacións nas que me parece que todo o mundo esquence o que para min é o fundamental. Iñaki Gabilondo, no artigo do seu videoblog La madre de nuestro cordero, do xoves pasado, reflexiona sobre a importancia que lle damos, analizando dende todos os puntos de vista posibles e imposibles, ao que se xogan os candidatos e os partidos aos que representan -nestes intentos de investidura- e, pola contra, o pouco que analizamos o que nos xogamos a cidadanía.

Eu -cando teño que tomar unha decisión- trato de diferenciar o principal do secundario e dentro do principal, proirizar. É imposible chegar a unha solución que contemple todos os elementos implicados no problema.

Pois no caso destas eleccións o primeiro para min é levar ao PP a oposición. Pero non porque gobernasen mal nin porque pense que ese partido teña que desaparecer. Ten que ir a oposición a rexenerarse.

No poder non se rexenera ninguén. Xa lle pasou ao PSOE que debería ter ido á oposición no 93, a cidadanía doulle outra oportunidade pero as cousas estaban demasiado enfangadas e xa o 96 foi o definitivo. Tres anos perdidos, penso eu. Tamén penso que foi bo para o PSOE ir a oposición. Con isto non quero dicir que agora non haxa no PSOE as súas cousas pero nos comportamentos sociais a excelencia non existe. Temos que convivir cun certo grao de inseguridade, inxustiza, deshonra… coa imperfección, vaia.

O PP ten que estar aí, hai moita xente de dereitas e ten que ter un partido que a represente, pero un partido honrado, coma a maioría da base que o substenta. A mesma cúpula do partido estao a dicir tódolos días, a maioría é decente. O problema é que a minoría non decente é a que está a controlar o partido. Desmantelar esa estructura mantendo o poder non é posible porque interfiren moitos intereses.

Por iso para min o fundamental neste caso é a rexeneración do PP. Sería bo para toda a sociedade. E a rexeneración pasa pola oposición, así, sen máis voltas. Todo o demais virá por riba, que dicía nalgún sitio.

Pero… só digo eu…