Mulleres

Onte fun ao xinecólogo -revisión rutinaria- e informoume de novos tratamentos, máis cómodos, para a sequedade vaxinal. Que ben!, pensei, ímonos librar dos xeles hidratantes e dos mucus lubrificantes. Tamén pensei que non ía ser tan sencillo coma parecía, e así foi. Manter a sequedade vaxinal a raia, por estes novos procedementos vainos custar uns 600 € ao ano en dúas sesións de 300. Xa sei que noutras parvadas gastamos iso pero tendo en conta que a sequedade aparece a certas idades, e que nese momento non é precisamente o de maior actividade sexual… xa da que pensar.

E da que pensar e non só polos cartos senon pola concepción cultural de que a penetración é o obxectivo final da relación sexual. As mulleres, en xeral, poderiamos prescindir perfectamente desa parte, pero a maioría dos homes… Por iso me amola un pouco facer un tratamento -eu- que a min non me vaia aportar gran cousa. Polo menos no caso da viagra o que a consume é o que a desfruta.

Por mor da natureza, da “cultura” ou da “xenerosidade masculina” sempre nos tocan os marróns. Voume explicar.

A Natureza xa se encargou de asignarnos a parte máis fodida da reproducción -o embarazo e o parto- e como efecto colateral a menstruación. Tamén nos proporcionou, en xeral, menos altura e menos masa muscular, co que nunha confrontación física sempre levamos as de perder.

A Cultura -patriarcal- dounos o “corpo bonito” -que supoño foi cousa dos homes decidir que o corpo da muller é máis bonito, parece ser que o dos testículos e o pene fóra do corpo non lles fai gracia- e corpo bonito significa facer todo o posible por mantelo así; peinados e vestimenta incómodos, depilación, tratamentos estéticos, cirurxía…

E agora a xenerosidade masculina.

Os políticos decidiron que as mulleres valemos moito e que debemos ter un papel de primeira fila.

Quen está á fronte do Brexit?

Quen preside o Parlamento de Cataluña?

Quen está politicamente á fronte das forzas de seguridade do estado?

Quen sae a responder ao Presidente da Generalitat pola DUI?

A cor feminina non é o rosa, é o marrón.

Advertisements

O tamaño

O tamaño importa, si, pero non necesariamente ten que ser unha relación directa tamaño-beneficio.

A sabedoría popular ten ditos e refráns para tódolos gustos; Burro grande, ande ou non ande. Máis vale que sobre que que falte… Pero tamén; o pouco agrada e o moito cansa, cabeza grande, pouco seso e moito aire…

No caso dos órganos sexuais pode que a cousa empezase, hai moito tempo, porque as mulleres de cadeiras anchas e peitos grandes fosen consideradas mellores reproductoras, polo tanto máis valiosas á hora poblar a terra e, de rebote máis atractivas. O mesmo argumento valería para os testículos e o pene.

O caso é que máis tarde puxéronse de moda as mulleres XS, tipo Twiggi pero os homes seguían a ser mellores os XXL. Logo viñeron as mulleres ubre e agora as Kardashian -tetas e cú grandes. O modelo para os homes segue igual, no que se refire ao tamaño dos órganos sexuais.

Os homes están convencidos que á hora do sexo máis é mellor -a virilidade está aí. Pero o curioso é que a maioría das mulleres tamén o pensa.

Eu teño a miña propia teoría; todo depende do tamaño do lugar onde se vaia meter, e de se se desfruta causando pracer ou dor.

Son máis ben tamaño pequeno -tetas e vaxina. Tiven relacións sexuais con varios homes, cos seus tamaños diferentes de membros, loxicamente. E non lle acabei de atopar a vantaxe ao tamaño grande. Máis ben me parece incómodo, especialmente nas primeiras veces, ata que as cousas se van adaptando. Pero se hai un parón… volta a empezar. E claro, aínda llo terás que loubar… están tan contentos co “seu” que da cousiña dicirlles que mellor sería algo menos.

Outro inconveniente que lle vexo é que, como está comunmente aceptado que máis é mellor, parece que poñendo tamaño xa está moito camiño andado, pero non é así; a maior tamaño máis preparación fai falta.

Total… Que non entendo por que permanece esta identificación tamaño-bondade no modelo ideal masculino. Eu penso que ten algo a ver cunha certa dose de sadismo e dominación nos homes que fai que desfruten máis causando dor na relación sexual. E, aínda que “anima” velos desfrutar…

E diría eu… Mulleres… O punto G está dentro e pode que coste un pouco atopalo, pero o clítoris está fóra, moi a man, que ben se ve… non deixedes que elixan por ti o que che gusta máis.

Eu prefiro que se poñan a buscar o punto G despois do meu primeiro orgasmo.