Se é limpo, non é bo

Nunha película de Woody Alen, de hai moito tempo, o protagonista dicía unha frase moi parecida a esta. Estaban falando de sexo e el dícía que o acto sexual pode ser limpo pero entonces non será bo -algo así.

Concordo con el. Os mellores orgasmos da miña vida foron en días de regra. Co meu descoñecemento da sexualidade “normal” nin se me ocorreu que coa regra non se tiñan relacións sexuais -falo, obviamente, dos días de pouco fluxo, primeiro ou últimos- e nin comentaba esa circunstancia, se xurdía, facíao. A parella, xa no fregado, tampouco dicía nada -hai que recordar que nese momento, cando eu empecei a ter relacións sexuais, éstas non se prodigaban moito e supoño que el pensaba que tampouco era cousa de pórse mexeriqueiro- e así seguín. En algún momento falando cunha amiga, quedou moi sorprendida de que o fixeramos neses días e foi cando me enterei de que normalmente non se facía.

Pouco a pouco fun descubrindo que a min, nos días previos á regra e ao principio dela, era cando máis me apetecía e os orgasmos eran máis intensos. Cheguei a conclusión de que esa mala sona que ten é inxustificada. A miña teoría é que neses días hai unha hipersensibilidade que potencia as sensacións; o que che molesta, cabrea e o que che gusta, gusta máis.

Non sei se hoxe en día sigue ese costume pero o que si sei é que o limpo segue a estar de moda. Nun deses estudos que se fan sobre a sexualidade na xente nova, uns mozos comentaban que se unha moza fai sexo oral é unha porca -guarra, dicían eles-, aínda recoñecendo que lles gustaba que llo fixeran.

A limpeza está moi sobrevalorada, coñecín persoas que non podían deitarse con alguén que non se duchara previamente, tiña que ulir a xabón. Eu teño moi boa relación cos olores naturais. Para min o sexo está relacionado con olores naturais, non con perfumes -que parecen ser moi motivadores noutras persoas.

Cando lin O Perfume pareceume moi interesante a formulación de que unha persoa poida ser rexeitada non por ulir mal, senón por non ulir.

Advertisements