Confusión

Voume referir á confusión como “situación que provocan moitas persoas ou cousas xuntas ou mesturadas, de tal xeito que non se distinguen ou non se entenden” e non á que se usa máis “acción de pensar equivocadamente que unha persoa ou cousa é outra”.

Penso que estamos nun momento de moita confusión e, para min, esta confusión débese ao integrismo, e non ao islámico precisamente.

Lin o artigo de Luis García Montero “Manuela y la democracia fuerte en Infolibre e serviume para reforzar a miña teoría da confusión. Gustoume este parágrafo.

Pero quizá los jóvenes que asumen la tarea política deberían considerar también algunas de las experiencias de sus mayores. Tan peligrosos son para el diálogo generacional los viejos cascarrabias como los jóvenes sin memoria.

Escribín hai pouco o que me molesta ser maior por ter que vivir varias veces as mesmas situacións. Cando eu era nova desprezabamos aos maiores porque eran “fachas” e agora fano porque son “casta”, non se libra nin Carmena.

No plano do consumo hai persecución a algunhas empresas. Chámannos a boicotear os productos desas empresas porque pretenden maximizar beneficios. Tendo en conta que ese é o obxectivo do capitalismo o normal é que logo aparezan as contradiccións.

De pronto alguén que chama a boicotear Inditex por tributar en Irlanda a venta na rede resulta que ten un teléfono de Apple que tamén tributa en Irlanda. Ou o caso recente do que bebe Coca-cola…

Que unha, sendo unha consumidora moi responsable e austera, xa non sabería que facer se quixera ser unha boa cidadá responsable.

Canto xesto!!!

Ah!, e os referentes literarios para os descursos parlamentarios? Aquí si que a confusión é, para min, máxima. Non son “fan” de Guerra de tronos ou dos múltiples Xogos das galaxias, ou era ao revés?

Eu teño referentes máis antigos, “Moito ruído e poucas noces”

 

Advertisements