Non é a parte, é o todo

Onte vin a reportaxe de Évole, sen demasiado interese, tamén teño que dicir.

Aínda que formalmente pretendía expór a explotación das traballadoras por parte das empresas téxtiles, en realidade parecía que o que quería era desprestixiar un grupo téxtil en particular.

Analizou un sector -en realidade unha empresa- coma se a explotación fose cousa de uns poucos desalmados, pero a realidade é outra. Por outra banda vimos que os salarios das traballadoras en moitos casos son equiparables aos do profesorado -dese mesmo país-, por exemplo. Isto tamén nos da unha idea de que o problema está noutro lado.

A deslocalización é unha consecuencia da globalización e prodúcese en todos os sectores productivos. Hai pouco vin unha entrevista a un enlace sindical dunha empresa automobilística na que contaba que os traballadores decidiron baixar os seus propios salarios para que a empresa non se trasladara a outro país -tamén europeo- con salarios máis baixos. A deslocalización deixaría sen traballo non só aos traballadores directos senon tamén a moitos outros de empresas provedoras. El mesmo recoñecía que esa medida estaba prexudicando aos traballadores do outro país, no que se crearían moitos postos de traballo directo e moitos máis indirectos.

É o que hai, tamén as axudas ao sector agroalimentario nos países europeos prexudica aos campesiños iberoamericanos e africanos que teñen que competir, sen axudas, cos precios europeos. Que nuns lugares se intensifique a producción agrícola -invernadoiros, regadíos…- vai en detrimento doutros lugares con menos recursos. Imos demonizar aos campesiños europeos e responsabilizalos das condicións de vida dos iberoamericanos e africanos?

Todo isto é cousa do sistema, que por moitas crises que teña e moita inxustiza que xenere, ninguén quere mudar. Hai que refundar o capitalismo, díxose timidamente ao principio da crise, pero non. Parchear o xusto para que non estale.

E no sistema estamos todxs, e todxs pensamos que é o mellor. Non coñezo a case ninguén que pense que sería mellor un sistema económico socialista ou comunista.

Pero claro, a responsabilidade colectiva non queda ben, nin vende. Queda mellor responsabilizar a alguén concreto.

Cambiaría o sistema se desaparecesen Amancio Ortega e o seu grupo?

Advertisements

A Ciencia

Onte estiven nunha interesante e bonita conferencia “A contaminación lumínica: o ano en que perdemos o ceo” organizada polo Ateneo de Santiago -Sección de Ciencia e Tecnoloxía- e impartida polo Profesor Salvador Bará, do Departamento de Física Aplicada -área de Óptica- da USC.

Ademais de previrnos sobre o efecto negativo da iluminación nocturna excesiva para poder observar as estrelas, tamén nos advertiu das argumentacións pseudocientíficas para defender a iluminación excesiva.

Temos a crencia de que os lugares ben iluminados son máis seguros pero non hai probas científicas para soster esta afirmación: non se producen máis “incidentes” nos lugares obscuros que nos iluminados, e aínda máis, dependendo de como sexa a iluminación o que fai é deslumbrarnos impedindo que vexamos o que hai detrás do foco luminoso. Outra cousa que nos aclarou é que as lámpadas led non son tan eficiente como pensamos porque a eficiencia está medida nunhas condicións que non son as ambientais. Tamén aquí hai un inconveniente engadido: como consumen menos poñemos máis ou témolas máis tempo acesas polo que o gasto final é maior, e parece que esta afirmación está comprobada -a nivel xeral, do consumo dunha poboación, non individual.

Todo isto levoume a unha observación máis xeral.

Non temos moi desenvolvidas as nosas capacidades científicas. Dio o informe PISA e tamén outros moitos estudos. Tampouco fai falta facer moitos estudos, non hai máis que observar un pouco o comportamento da xente; no tema da saúde, por poñer un exemplo de algo que nos importa moito, hai persoas que se autodiagnostican e automedican tendo en conta o que lle dixo alguén ou mirando en internet, deixan de comer un producto porque alguén dixo en internet que é canceríxeno… por non mentar as que cren xs antivacinas antes que xs pediatras.

As relixións non axudan moito a formar o pensamento científico, aínda hoxe hai creacionistas.

E o Capitalismo tampouco. Para o seu único obxectivo, ter beneficios, hai que convencer aos consumidores de que un producto é obxectivamente necesario, e recorren á ciencia e á pseudociencia.

Debería haber unha páxina web -como a de Carmena- para os desmentidos científicos.