Discernir

Onte, esperando o programa de Buenafuente, pasei polo Hormiguero. É un programa que non vexo moito porque coincide co Intermedio pero polo que paso as veces cando no Intermedio se poñen moi reiterativos. Foi o caso de onte.

Sei que ten bastante audiencia, que é un programa blanco e amable. Tamén sei que nas redes critican a Pablo Motos por non poñer aos invitadxs en apuros.

A ver… persoas tuiteras, cada programa ten as súas liñas e os seus espectadores. Se queredes ver como o presentador “maltrata” ás persoas entrevistadas mellor que elixades a Risto Mejide -non sei como se chama o programa que presenta-, Sálvame… e se me apurades El Objetivo. Pero non entendo que se pretenda que un programa amable pase a ser marrulleiro porque a persoa invitada non vos cae ben.

Ao que ía, onte estaba no Hormiguero Isabel Pantoja. O programa transcorreu na súa liña habitual; a entrevista estivo baseada na faceta profesional da cantante con toques persoais. En Tuiter foron aparecendo todo tipo de comentarios críticos con Pablo Motos por non tocar o tema dos delitos económicos da entrevistada, coa cadea por dar cabida a unha corrupta¿?…

A ver… outra vez. As persoas científicas, artistas… non sempre son boas persoas. Michael Jackson non parecía ser unha persoa moi equilibrada e parece que tamén foi delincuente pero iso non o converte en mal cantante ou bailarín e supoño que a xente á que lle gustaba seguiralle gustando. Camilo José Cela tamén parece que tivo as súas cousas como persoa -seica foi delator na posguerra- pero iso non tivo nada a ver para que lle deran o Nobel, escribía ben.

Isabel Pantoja era unha boa cantante -que a min non me guste non a fai mala- e supoño que o seguirá sendo.

Cometeu uns delitos económicos polos que foi xulgada e condenada. Pagou as débedas económicas que tiña coa facenda pública ademais da multa correspondente. Tamén estivo na cadea -da que eu non son partidaria para delitos económicos, sempre que se devolva o roubado e se pague a multa.

Que pasa? Non cremos na reinserción? Nas películas americanas dirían que xa pagou a débeda que tiña coa sociedade e que ten dereito a refacer a súa vida.

Xa me gustaría que tódolos delitos económicos -non só dos políticos- fosen xulgados e os delincuentes que os cometeron condenados da mesma maneira -especialmente no de devolver os cartos.

Advertisements