Se falas Galego, non es de Matemáticas

Onte falaba do meu desencanto coa sociedade e hoxe vou poñer un exemplo.

Instituto de Ensino Secundario, primeiro día do curso con alumnado, aula dun grupo de 1º de ESO do que eu ía ser titora. Haberá oito ou dez anos.

É costume que o primeiro contacto co alumnado o faga a persoa que vai ser a súa titora. Non é unha clase formal. Danse os horarios, recórdanse as normas… No caso dos de 1º ESO este acto prolóngase bastante porque o alumnado está no centro por primeira vez.

Ben, pois neste contexto chego á aula, preséntome coma a súa titora, doulles o horario de clases do grupo, o da titoría, as normas… e falamos das cousas relacionadas coa titoría.

Logo paso a falar da materia que vou impartir. Infórmoo de que tamén vou ser a súa profesora de Matemáticas. E aquí prodúcese un murmurio no que se repetían frases coma: “Pois eu crin que eras a de Galego” ou “De Matemáticas?”.

Isto reflicte bastante ben  cal era a idea que tiña ese alumnado sobre o uso do Galego -obviamente non todo. E polo que parece agora a cousa está aínda peor.

Facer manifestacións, regulamentar e potenciar o uso dende as institucións… pode ser unha axuda pero só é iso, unha axuda. Se non o utilizamos con normalidade…

E conste que estou a contar algo que ocorreu -en máis dunha ocasión- na cidade na que o uso do Galego está máis xeneralizado.

Advertisements