Infantilismo

IMG_3958

 

Esta tira de Mafalda faime recordar o grao de infantilismo que temos. Somos coma Guille, pero non temos a idade de Guille.

O paternalismo. É unha teima que teño.

Os líderes políticos da dereita -eu son antiga e aínda manexo estes termos- son paternalistas. Non sorprende, forma parte da súa concepción da sociedade. Pero os da esquerda tamén. Seguramente por motivos diferentes, pero o resultado é o mesmo.

Unha paréntese: estou usando o masculino non coma xenérico senón coma masculino, masculino. Aprendín isto dunha compañeira de hai anos e amiga, Meli, que utilizaba o masculino cando a maioría eran homes e o asunto a tratar non era positivo.

Na transición, os líderes de esquerda, co argumento de que eramos unha sociedade con pouca cultura democrática e con pouca formación en xeral, empezaron a actuar de forma paternalista. Creron que tiñan que defendernos das estructuras antigas pero en lugar de facelo coa formación fixérono liberándonos da responsabilidade.

Deste xeito chegamos a unha situación na que se quero algo que parece xusto, alguén debe proporcionarmo e se me meto nun lío alguén debe sacarme del porque eu, pobre desamparadx, non sabía no que me metía.

Pásanos o mesmo que xs nenxs: se se aburren rapidamente vén un adulto a entretelos antes de darlle a posibilidade de que a elxs se lles ocorra unha forma de divertirse.

Constantemente vexo nas redes -e xa sei que non son totalmente representativas- culpabilizar ao goberno de calquera cousa que pasa e que non nos gusta. Unha das últimas está relacionada co que pagan os programas de TV xs delincuentes ou xs participantes en concursos fronte ao que cobra calquera persoa do común -tamén se podería incluír ós futbolistas, pero co fútbol hai bula.

Coma se a sociedade non tivera nada a ver nisto.

Advertisements