O Inglés

Empezou cos deportes: goal, penalty, corner, offside (orsai)…; basket average, tee box, green, swing… Eran só palabras soltas que se introducían nas frases e que non dificultaban demasiado a comprensión do discurso porque o contexto era coñecido.

Na informática xa non digamos: software, harware, pen, buffer, zip, pixel… Neste caso a cousa xa se complica porque se xunta o descoñecemento da palabra co descoñecemento do tema.

Logo pasamos aos congresos e premios: Mobile world congress, Golden globe awards… e á moda: oversize…

A explicación que dan xs que utilizan estas terminoloxías acostuma a ser que o Inglés é “máis económico”. Coma se cobraran por palabra utilizada.

E agora chegou a tontería ao humor e á política. Se alguén fala Inglés mal, é motivo de descualificación nos programas “serios” e de contos (chascarrilos) nos de humor. Sen embargo alabamos e agradecemos que unha persoa doutra lingua materna teña o detalle de falar un malísimo Castelán.

Acabo de comprobar que tamén se utilizan xogos de palabras en Ingles nos mitins.

As persoas que fan isto, queren diferenciarse das intelectualmente menos preparadas? falan para unha “clase” determinada?

Logo queixarémonos de que a cultura anglófona é imperialista.